วันศุกร์, สิงหาคม 10, 2007

-- ทุกครั้งที่ตื่นลืมตา --

คนเราล้วน



ต่าง




พร่ำขอ



อ้อนวอน



ต่อพระเจ้า



ด้วย


ภาษาเดียวกัน


แม้ต่างชนชาติ สีผิว



นั่นคือ





ภาษา


แห่งความทุกข์ยาก


เจ็บปวด



และเศร้าโศก




- Babel -





-




1 ความคิดเห็น:

ปลายธาร กล่าวว่า...

ฉันเอง
ก็เฝ้าอ้อนวอน
พร่ำขอ
ให้ความเจ็บปวด
และเศร้าโศก
ของพี่
เบาบางลงจนหายไป
.............ฉันเอง